Ieder jaar heeft Oxilion een bedrijfsuitje. Dit uitje wordt door twee vrijwilligers verzorgd terwijl de rest slechts kan raden wat er gedaan wordt. Dit jaar hebben Dennis en Yvo ons een erg gezellige dag bezorgd. Een korte samenvatting.

Het begon met diverse vage hints waaruit we de teamverdeling op moesten maken. Daarvan sloegen enkele nergens op terwijl andere uiteindelijk leidden naar de locatie waar we naartoe moesten. Dit bleek Nijverdal te zijn.

Dus op zondag 26 juni verschenen we op kantoor om te horen te krijgen dat team twee naar het station mocht lopen om daar de trein te pakken terwijl team twee zich met een busje kon verplaatsen. Ook bleek dat ieder team een mol in hun midden had. Aan ons om te raden wie.

Tijdens de rit kregen we onze eerste opdracht. Voor team twee mochten twee vrijwilligers hun jongensdroom om conducteur te worden even vervullen. Aan de reactie van Sander te zien keek hij hier al jaren naar uit. Iemand heeft duidelijk zijn roeping gemist.

Voor team twee bleek de opdracht minder eenvoudig; zij mochten het telefoonnummer dat op de buitenkant van hun taxibusje stond raden terwijl zij in het busje zaten. Dit bleek een onhaalbare taak en hier heeft team twee dus punten laten liggen.

Eenmaal aangekomen kreeg iedereen een ei, ballon en soepstengel en de opdracht deze heel te houden gedurende de dag. Hiervoor werden dappere pogingen gedaan.

Onder het genot van een drankje werd al snel besloten beide teams dat als direct alles stukgemaakt werd beide teams evenveel nadeel hadden en een boel moeite bespaard bleef. Later zou blijken dat dit inderdaad nadelen meebracht.

Ons werd verteld zwemkleding mee te nemen en dat kwam goed van pas bij het bouwen van een vlot. Beide teams mochten van zes palen en 4 tonnen een vlot bouwen om daarmee zo snel mogelijk naar een punt te varen en weer terug. Ook hier bleek het eerste team de sterkte te zijn. Meerdere mensen waren van mening dat er gezwommen moest worden en dat anderen hierbij een handje geholpen moesten worden.

Toen iedereen weer gefatsoeneerd was kon de organisatie duidelijkmaken waarom het stukgooien van onze eieren nadelen had: het was onze lunch. Gelukkig werd er met de hand over het hard gestreken en was er al een vervangende lunch gebracht door Dennis’ vriendin Janneke. Na het verorberen van deze voortreffelijke broodjes gingen we door naar het volgende onderdeel.

Na een korte instructie en een paar oefenrondjes waren we klaar voor onze speurtocht op solexjes. Tijdens deze speurtocht werd een vooraf bepaalde route gevolgd. Onderweg stonden rode houten paaltjes en bij ieder paaltje dat werd gevonden mocht het team een vraag beantwoorden. Na een geweldige 22 kilometer hadden beide teams zes paaltjes gevonden, maar hoeveel vragen correct zijn beantwoord is ons nooit meer gemeld.

Gelukkig konden we bij het volgende onderdeel het personeel van De Wilgenweard ook iets leren. Hun “stabiele” Canadese kano’s die “niet om konden slaan” bleken geen partij voor oxilionen. Dit was helaas niet doel; met alle drie kano’s per team zo snel mogelijk tot de brug en terug wel. Ook hier bleek team twee de sterkste. Ook hier besloten mensen, al dan niet met hulp van anderen, te zwemmen.

Na al deze activiteiten zou je verwachten dat het tijd is om te eten. Niets is minder waar; wij gingen gewoon door met lasergamen. Hoewel ondergetekende weinig toevoegde voor het team hebben we als team twee ook hier gewonnen.

Gelukkig was het hierna dan eindelijk tijd om te eten. De barbeque bij Dennis en Janneke stond al warm te worden toen we aankwamen. Barbequemaster Werner heeft ons voorzien van het nodige vlees terwijl de nodige (alcoholische) versnapering werd geconsumeerd. Ook werd hier onthuld dat Johan en Arnoud de mollen waren in hun teams.

Al met al een geweldige dag en onze dank gaat uit naar Dennis en Yvo voor het organiseren. Ook Janneke verdient een dankwoord voor het voorzien van lunch en het tolereren van 18 oxilionen